Artvin Köşe Yazıları
Anasayfa »
Artvin Yazılar »Genel»Bana Gelen Mektuplar-3
Bir Kez Daha Merhaba Yüreğine,
Merhaba;
Ömrümün en güzel ve en´çirkin´,en iyi en ´kötü´,en narin en´kaba´,en çekilir en ´çekilmez´,uyur uyanık tüm zamanlarımın en vazgeçilmez gerçekliği.
Bir Kez Daha Merhaba,
Öyle bir gerçekliksin ki,yaşam için oksijen gibi,yangında alev gibi,önce yaşatıyor,sonra yakıyorsun beni.Diyeceğim şu ki,yok saysam da varlığını yüreğimde yitiremediğim kocaman bir gerçekliksin işte.Ya seninle yaşayacağım ya da yok olup gideceğim.Benim sana karşı gerçeliğim de bu işte.
Merhaba,bana en demeyeceğimi dedirten,yapmayacağımı yaptırtan,beni benden alıp bir kukla gibi davrandırtan,beni yaşatan,beni yapıp bozan ve tekrar yapan,beni yerden yere çalıp da parçalarımı bana toplatmayı öğreten,ağlarken,küfrederken beni güldürten ve her zaman ayaklarına kapanmak istediğim tatlı Belâm, merhaba...
Ne çok konuşmak istiyorum seninle. Bir bilsen neler neler anlatmak istiyorum sana. Aramızdaki uzaklığı yıkmak, yanında olmak ve doğrudan sana anlatmak istiyorum içimden geçenleri.Kâğıda dökülünce,yabancı gözlerin dokunacağını biliyorum.İstiyorum ki,senden başkası okumasın,değmesin mektubuma bir başkasının eli.
Denize düşmüş de yaşamaya çalışan bir insan gibiyim. Ama bu demek değil ki,yılana sarılacağım.Asla böyle bir şey olmayacak; hayatımda ilk ve son sarılacağım insan sen olacaksın.Ama bir düşün; sen yaşam ol ve sıkıntılarım da deniz.Denize düşüşüm yorgunluğum olsun,çırpınışım -ama becerikli,ama beceriksiz,ama bilinçli,ama bilinçsiz,ama işe yarasın,ama yaramasın-beni sana ya kavuşturacak ya da kavuşturmayacak.Yani,ben seni,sevgimi-yaşamayı-ya başaracağım ya da başaramayacağım.Başarmam için gerekli olanlar,panik olmamak,seni anlamak ve becerikli olmak...´Her şeyin başı emektir´ demiştin bana.Bir an bile aklımdan çıkarmadım bu sözünü.Sıkıntılarım beni yutabilir; seni hiç sevmemişim gibi fırlatıp bir kenara atabilir.O zaman,atacağım kulaçlar,ne kadar su yutarsam yutayım, beni kıyıya çıkarmalıdır.Bütün hareketlerimi buna göre düzenlemeliyim.Denizin hırçın dalgalarını ve beni savurmalarını yenmeliyim.Peki,neden boğulmayı değil de boğulmamayı tercih ediyorum? Adına ne dersen de; ister iç güdü,ister aşk,ister sevgi,ister sevgim için emek harcama isteği...Ben bunu yapacağım,çünkü boğulmak istemeyenler ve hayat karşısında denizin derinliğine ve dalga düzeyine aldırmadan kulaç atanlar, sevenlerdir.Yüreklerinde bir başka insanın sevgisini taşıyanlardır.
Hatırlıyor musun; bir keresinde bana,kadınları pek fazla tanımadığını söylemiştin de,kadınlar hakkında uzun bir nutuk dinlemiştin benden.Daha dün gibi aklımda söylediklerim:´Kadınları erkeklerden ayıran en önemli özellik,duygusal ilişkilerde planlı ve sistematik oluşlarıdır´diyerek girmiştim konuya ve sen sabırla dinlemiştin beni.Ve devam etmiştim:´Kadınlar dünü,yani yaşananları asla unutmazlar.Affedicidirler ama yine de bu böyledir.Olanlar,kafalarının bir köşesinde sürekli durur.Bugünü dün ile ve yarınla birlikte düşünebilirler.Erkekler daha günlük düşünürler ve yaşananları pek fazla önemsemezler.Ve ilişkinin gidişatına dair uzun erimli pek fazla plan yapmazlar.Kadınlar kolay affederler fakat hafızaları çok güçlüdür.Kendileri için önemli gördükleri her şeyi didik didik etmesini severler.Kadınlar her şeyi konuşmak isterken erkekler genellikle bundan kaçınırlar.Her kadının düşünce sistematiğine,değerlerine ve yaşamı algılayış tarzlarına göre eşleri onları dinlemelidir.Konuşmadan kaçınmamalıdırlar,çünkü kadın yapıcıdır,konuşmak istiyorsa,bunun mutlaka bir anlamı vardır.
Kadın için maddi şeyler hep önemliymiş gibi bilinir ve lanse edilir.Bir hediye,bir öpücük kadını yumuşatır,rahatlatır ve sorunu halledermiş gibi sanılır.Oysa böyle değildir.Kadına verilecek en önemli hediye,sorunları,ilişkide ki sıkıntıları onunla konuşmaktır.Amiyane bir deyimle,´kadını adam yerine koymaktır´.İşe bu,kadına verilecek en değerli hediyedir.´Buna benzer bir çok şey anlatmıştım sana ve can kulağıyla dinlemiştin beni.Ve benimle her şeyini konuşmuş,paylaşmıştın.
Yüreğimin diğer yarısı,ustam,dostum,sevgilim; şimdilik bu kadar anlatacaklarım.Yokluğun,denizde vurgun yemiş yanımdır ve "Cehennemin öbür adıdır/ÜŞÜYORUM KAPAMA GÖZLERİNİ"
Yüreğinin en sıcak yerinden öpüyorum.
Yazar :Mehmet Ali Yazıcı Yayım Tarihi :24 Mayıs 2010 PtsiOkunma :1656
Son Yorum Yapılan Köşe Yazıları
Yazar Hakkında
Yeni Üye Kaydı
Giriş Yardımı
Sayfa Başı